محمد بن جريرى انصارى حنفى نيز مىگويد : بايد قطعا او را زندانى كرد . محمد بن ابى بكر مالكى مىگويد : بايد چنان او را از انتشار اين عقيده باز داشت كه بكلّى اين مفسده و ديگر مفاسد ناشى از آن ، از بين برود . احمد بن عمر مقدسى حنبلى نيز چنين گفته است . « 1 » اين چهار نفر ، قاضى القضات مذاهب چهارگانهء مصر ، هنگام وقوع اين فتنه در سال 726 ه بوده‌اند . « 2 » از كسانى كه در عصر ابن تيميه او را از گمراهىاش نهى مىكرده‌اند ، ذهبى بوده كه نامه‌اى به او نوشته و در آن نصيحتش كرده است و اين است نامهء او : ستايش مىكنم خدا را بر ذلتم ، خدايا بر من رحم كن و از لغزشم درگذر و ايمانم را حفظ فرما . افسوس بر كمى حزنم ! واى بر سنت و اهلش ! چه بسيار مشتاقم به برادران مؤمنى كه مرا در گريه‌كردن كمك كنند ! افسوسا بر نبودن چراغ‌هاى دانش و اهل تقوا و گنج‌هاى خيرات ! آه بر وجود درهمى حلال و برادرى همدم ! خوشا به حال آنكه عيبش او را از عيب‌هاى ديگران باز مىدارد ! بدا به حال كسى كه عيوب ديگران او را از توجه به عيب خويش غافل مىسازد ! تا كى خار را در چشم برادرت مىبينى ، ولى درخت را در چشم‌هايت نمىبينى ؟ تا كى خودت و عبارات و خزعبلاتت را مىستايى و علما را مذمت مىكنى و عيبهاشان را جستجو مىنمايى ؟ با آنكه پيامبر اكرم از آن نهى كرده و فرموده است : از مرده‌هايتان جز به نيكى ياد نكنيد كه آنان رسالت خود را انجام داده و با كرده‌هايشان دست به گريبانند . گرچه مىدانم به من خواهى گفت كه خودت را درياب ، بد نامى مال كسانى است كه بويى از اسلام نبرده‌اند و آنچه را كه محمد آورده نشناخته‌اند ، اما به خدا قسم ، آنان چيزهاى خوب را كه اگر به آنها عمل شود رستگارى به بار مىآورد ، به خوبى شناخته‌اند و چيزهايى كه به دردشان نمىخورده از دانستن آن خوددارى كرده‌اند و معلوم است كه از

--> ( 1 ) . ر ك : تكملة السيف الصقيل ، شيخ محمد زاهد كوثرى 155 . ( 2 ) . ر ك : دفع الشبه 45 - 47 .